गजल
उजाड यो मरुभुमी बीच, मिले पछि तन हजुर
बिनार् इमेल बिना फोन, किन मान्थ्यो मन हजुर ।
मिल्ने भए भेट्थ्यौं होला, रम्दै हामी गोठालोमा
बालुवाको रास माथि, कहाँ पाउनु वन हजुर ।
तिज-तिहार द्यौसी-भैलो, रोदीघरको लोकभाका,
कैले फेरि सुन्न पाउनु, पैजनी छन्-छन् हजुर ।
मुटू जल्न शुरु गर्छ, जती जती साँझ ढल्छ,
एकनासले बढ्दै जान्छ, याद झन्-झन् हजुर ।
भन्नेले ठीकै भन्थे, ‘हातको मैला सुनको थैला’
गाउँ-बेसीको माया जस्तो हुन्न रैछ धन हजुर ।
तपाईको दिन शुभ रहोस्…………..र्.र्.इति श्री………….
विनीत
साउदी अरब