<?xml version="1.0" encoding="UTF-8"?><!-- generator="wordpress/1.5.1-alpha" -->
<rss version="0.92">
<channel>
	<title>नेपाली साहित्य ब्लग सम</title>
	<link>http://nepalishaitya.blogsome.com</link>
	<description>Just another WordPress weblog</description>
	<lastBuildDate>Sun, 08 Jan 2006 08:40:28 +0000</lastBuildDate>
	<docs>http://backend.userland.com/rss092</docs>
	<language>en</language>

	<item>
		<title>गजल</title>
		<description>	उजाड यो मरुभुमी बीच, मिले पछि तन हजुर
बिनार् इमेल बिना फोन, किन मान्थ्यो मन हजुर ।
मिल्ने भए भेट्थ्यौं होला, रम्दै हामी गोठालोमा
बालुवाको रास माथि, कहाँ पाउनु वन हजुर ।
तिज-तिहार द्यौसी-भैलो, रोदीघरको लोकभाका,
कैले फेरि सुन्न पाउनु, पैजनी छन्-छन् हजुर ।
मुटू जल्न शुरु गर्छ, जती जती साँझ ढल्छ,
एकनासले बढ्दै जान्छ, याद झन्-झन् ...</description>
		<link>http://nepalishaitya.blogsome.com/2006/01/08/%e0%a4%97%e0%a4%9c%e0%a4%b2/</link>
	</item>
	<item>
		<title>प्रहरी र राष्ट्रिय गीत</title>
		<description>	प्रहरी र राष्ट्रिय गीत म्याडिसन स्क्वायरको एउटा सीटमा बसिरहेको सोपी अलि अस्थिर देखिए । वातावरणमा हिउ“दको आगमनका प्रशस्त संकेत देखिन्थ्यो । जाडोमा न्यानो कोट पाउने आशामा महिला पनि पतिलाई रिझाउन व्यस्त हुने गर्छन् । पार्कको सीटमा मनमा कुरा खेलाउ“दै सोपी अधीर हुन थाल्यो । एउटा सुकेको पात सोपीको खुटामा झर्‍यो ...</description>
		<link>http://nepalishaitya.blogsome.com/2006/01/04/%e0%a4%aa%e0%a5%8d%e0%a4%b0%e0%a4%b9%e0%a4%b0%e0%a5%80-%e0%a4%b0-%e0%a4%b0%e0%a4%be%e0%a4%b7%e0%a5%8d%e0%a4%9f%e0%a5%8d%e0%a4%b0%e0%a4%bf%e0%a4%af-%e0%a4%97%e0%a5%80%e0%a4%a4/</link>
	</item>
	<item>
		<title>विधुवाको जिन्दगी</title>
		<description>	छोरीको जात धेरै पढेर पनि केहि हुँदैन । छिट्टै घर जम गरिदिनु पर्दछ । हाम्रो समाजमा छोरी भनेपछि ज्यादै हेला गरिन्छ । म पनि हाम्रो यो समाजबाट बिचलिन हुन सकिन । मेरो पर्ढाई देखेर सरहरु सबै दङ्ग पर्नुहुन्थ्यो तर घर परिवारमा छोरीलाई धेरै पढाउनु हुँदैन भनेर किच किच हुन्थ्यो बल्ल ...</description>
		<link>http://nepalishaitya.blogsome.com/2006/01/03/1/</link>
	</item>
</channel>
</rss>
